Zbudowana została w 1503 z fundacji możnowładcy na dworze Stefana Wielkiego i jego następców imieniem Luca Arbore. Bezwieżowa, postawiona na planie prostokąta z apsydą od wschodu (oraz ukrytymi wewnątrz muru apsydami bocznymi) z wielką niszą w fasadzie zachodniej, stanowi jeden z najlepiej zachowanych przykładów malarstwa bukowińskiego.
Autorem malowideł zewnętrznych jest Dragoş z Jass, zostały wykonane w 1541 i łączą elementy tradycji lokalnej oraz bizantyjskiej z wpływami zachodnimi. Szczególnie interesujący jest zespół miniatur przedstawiony na ścianie zachodniej. Wewnątrz cerkwi znajdują się nagrobki fundatora i jego rodziny (m.in. jego polskiej żony), noszące pewne oznaki wpływów polskich. Obok cerkwi znaleźć można dwa bloki skalne, w których zagłębieniach przygotowywane były farby do malowania świątyni. Z XIX w. pochodzi dzwonnica, służąca też jako brama na teren cerkwi. (wikipedia)
